بیراه نیست که مهمترین اتفاق سیاسی اجتماعی امسال را انتخابات ریاست جمهوری بدانیم. انتخاباتی که به رغم ضرب و زورهای فراوان رسانه ها، هنوز تنورش گرم نشده است. انصراف سید محمد خاتمی هم البته بر از رونق افتادن فضای پیش از عید افزود.

 از همین روست که اولین پست کویر نامه در سال جدید نیز به انتخابات اختصاص یافته است. فکر می کنم این روزها بسیاری از امثال من که خود را اصلاح طلب می دانند، این موضوع بخشی از ذهنشان را به خود مشغول کرده که بلاخره کروبی یا میر حسین یا اصلا هیچ کدام؟

 هر کدام از این گزینه ها حسن ها و البته معایبی دارند که باید در جای خود بررسی شود و قاعدتا تصمیم گیری در این مورد بسته به تحلیل های هر فرد از انتخابات، نتیجه بخش بودن آن و کیفیت گزینه ها دارد. با این حال من که در شرایط فعلی به تحریم نمی اندیشم هنوز پاسخ قطعی به این سوال که کروبی به صلاح تر است یا میر حسین نیافته ام.

 هر چند معتقدم نه کروبی و نه میر حسین هیچ کدام گزینه ایده آل برای تحول خواهان و اصلاح طلبان نیستند، اما فکر می کنم شرایط فعلی کشور نیاز به اصلاح دارد و هر کدام از این دو انتخاب شوند می توانند شرایط را اصلاح کنند. البته اینکه کیفیت این اصلاح چگونه خواهد بود نیز بحثی است جدا اما به هر روی، هر چند شیخ و مهندس گزینه اصلاح طلبان نیستند اما گزینه ای برای اصلاح هستند.

 البته این به معنی آن نیست که این دو بزرگوار هیچ سنخیتی با جریان سیاسی اصلاحات ندارند. اتفاقا همین کیفیت ارتباط این دو با جریان سیاسی اصلاحات خود مولفه ای است که حداقل برای من چه بسا ملاکی برای تصمیم گیری باشد.

 فکر می کنم سوالاتی وجود دارد که پاسخ دادن به آنها خیلی مهم است. مثلا اینکه آقای مهندس موسوی اگر در انتخابات شکست بخورد، چه خواهد کرد؟ آیا نوع حضورشان در عرصه سیاسی به مانند همان شیوه ای است که در این سال ها بوده؟ آیا سیاست را از زاویه هنر و از پس تابلوهای نقاشی دنبال می کند یا همانند مهدی کروبی، راست و پوس کنده در وسط میدان می ایستد، حزب تشکیل می دهد؟ بیانیه می دهد و موضع گیری می کند؟

از این دست سوالات بسیارند، سوالاتی که اگر بخواهیم دنبال کنیم به این نتیجه می رسیم که بی شک مهدی کروبی نسبت به مهندس موسوی اصلاح طلب تر بوده و به نظر می رسد خواهد بود.

 اتفاقا امروز که از خانه زدم بیرون برف بهاری! همه را غافلگیر کرده بود. در اتوبوس به همین موضوع فکر می کردم که میر حسین نکند مثل برف بهاری، ابر بهاری، یا هر چیز دیگر بهاری باشد که نمی پایند. دل انگیزند اما بر چگونگی شان و بر ماندنشان اعتمادی نیست، ابری هستند می آیند و می بارند و زود می روند و چه بسا در همین زمان ریزش کم ، بانی و باعث سیلابی نیز بشوند!

 با این حال از حق نگذریم که مواضع میر حسین هم در این روزها قابل قبول و دفاع بوده است و گفته می شود امکان رای آوردنش از کروبی بیشتر.

 تا 22 خرداد وقت فکر کردن داریم. با روشن تر شدن مواضع هر دو قطعا تصمیم گیری هم آسانتر می شود. چه بسا خود این دو بزرگوار نیز کار انتخاب را راحت کنند و دیگر مجبور به انتخاب یکی از آنها نباشیم و روز 22 خرداد که پای صندوق رفتیم تنها یک کاندیدای اصلاح طلب داشته باشیم.