انسان ها در طول زندگی شان مراحل و مقاطع مختلفی را از سر می گذرانند. مراحل یا مقاطعی که به نوبه خود خاطره انگیز است و چه بسا نقطه عطفی در زندگی شان.

 شب  29 تیرماه هم  برای من یکی از این مقاطع به یادماندنی و خاطره انگیز خواهد بود. این شب شروعی بود تازه برای ادامه زندگی. زندگی شاید به سبک و سیاقی جدید و با همراهی یک دوست و رفیق جدید.

این روزها خیلی از کسانی که سابقه نه چندان درخشانی در پیروی از قانون و قانون گرایی دارند،مدام بر پیروی از قانون تاکید می کنند و آن را لازمه مردم سالاری یا همان دموکراسی می دانند.

درباره دموکراسی شاید تعاریف و برداشت های متعددی وجود داشته باشد، اما دکتر حسین بشیریه در کتاب آموزش دانش سیاسی خود برخی از مهمترین ویژگی های دموکراسی را برشمرده که به نظر می رسد معیار و ملاک خوبی برای دموکراتیک بودن یا نبودن دولت هاست.

1- دموکراسی حکومتی است مبتنی بر آراء و افکار عمومی و باید مستمرا نسبت به آن احساس مسئولیت کند؛صرف دموکراتیک بودن منشاء حاکمیت برای دموکراسی کافی نیست، بلکه مسئولیت در مقابل مردم باید مستمر باشد و حکومت دائما منشا دموکراتیک خود را تجدید کند.

2- افکار عمومی به شیوه ای آزاد و آشکار ابراز شود و شیوه های مناسبی برای ابراز آن همچون روزنامه های آزاد، انتخابات، تحزب، مراجعه به آراء عمومی و غیره وجود داشته باشد.

3- در مورد مسائل مورد اختلاف در نزد افکار عمومی، باید افکار اکثریت عددی را در نظر گرفت و برای تامین نظر اکثریت، باید حق و مشارکت سیاسی را به همه گروه ها و اقلیت ها بسط داد.

4- حکومت دموکراسی در فضایی عمل می کند که سرشار از نهادها و انجمن های مستقل و خودجوش متعددی باشد که در مقابل خودکامگی احتمالی حکام از حقوق و آزادی های افراد و انجمن ها پشتیبانی کنند.

5- حکومت دموکراسی مستلزم کثرت گرایی اجتماعی است؛ یعنی این واقعیت که هر جامعه ای مرکب از منافع و علایق و ارزش های گوناگون است، باید در نظر گرفته شود. حکومت دموکراسی نمی تواند به سود یکی از این اجزاء عمل کند.

6- دموکراسی مستلزم نسبی گرایی ارزشی و اخلاقی است و بنابراین هیچ گروهی حق ندارد در جایگاه حکومت، هیچ فلسفه یا ایدئولوژی خاصی را بر گروه های دیگر تحمیل کند.

7- شرط عملکرد رضایت بخش نهادهای دموکراتیک رعایت آزادی های اساسی از جمله آزادی بیان، انجمن و قلم است؛ آزادی همچون جریان خون ارگانیسم حکومت دموکراسی است.

دیروز یکی دو ساعت را با خواهرزادهام گذراندم. در حقیقت اونها رو سپرده بودند به من تا خودشون به کار مهمتری برسند.

در خلال بازی بچه ها با همدیگه، نمی دونم چه موضوعی پیش اومد که زهرا گفت: شما چهار نفر یکی تون موسویه، یکی تون کروبی و یکی تون هم رضایی و احمدی نِژاد. هنوز حرف زهرا تموم نشده بود که حنانه سریع گفت من موسویم. سعیده هم بلافاصله گفت منم موسویم. لیلا و مهدی هم اصرار داشتند که موسوی یند و هیچ کدامشون حاضر نبود که رضایی، کروبی یا احمدی نژاد باشند.

 من اینجا بس دلم تنگ است !

و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟

 بسان رَهنوردانی که در افسانه‌ها گویند

گرفته کولبارِ زاد ره بر دوش