امروز من با فردی مصاحبه کردم که خودش رو به جای تاج زاده معرفی کرد و به جای او اظهار نظر.

شرح ماجرا در سایت خبری«برخیز»

 مصطفی تاج زاده  سخنان سردارجعفری فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درباره تفکیک بسیج به نظامی و غیر نظامی را تایید کرد و گفت: آن دسته از بسیجیانی که نظامی هستند نباید در انتخابات حضور سازمانی و ستادی داشته باشند.

 تاج زاده با بیان اینکه ما 30 میلیون! بسیجی در کشور داریم گفت: اگر قائل به تفکیک نباشیم پس هیچ کدام از این 30 میلیون نفر نباید فعالیت انتخاباتی داشته باشند. خطوط قرمز ما فعالیت آن بخش از بسیجیانی است که نظامی هستند نه بسیجیان غیر نظامی.

 عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی درباره انگیزه طرح چنین مباحثی در آستانه انتخابات، به همین نکته اکتفا کرد که به هر حال در فضای انتخابات این گونه اظهار نظرها قابل انتظار و طبیعی است.

 آنچه در بالا آمد متن گفت و گوی  مختصر خبرنگار«برخیز» با تاج زاده است اما نه مصطفی تاج زاده واقعی، بلکه تاج زاده دروغین!

 ماجرا از این قراربود که برای  گفت وگو با تاج زاده درباره سخنان اخیر فرمانده سپاه به شماره ای زنگ زدم که ظاهرا شماره قبلی آقای تاج زاده بوده است. بعد ازبرقراری تماس و سلام علیک کردن صدای آن طرف خط هیچ شباهتی با صدای تاج زاده نداشت. به همین خاطر پرسیدم؛ آقای تاج زاده ؟

 صدای آن طرف خط هم گفت: شما؟ من هم به خیال اینکه ممکن است کس دیگری گوشی تاج زاده را جواب می دهد و احتمالا خود وی در جلسه است یا به هر حال الان نمی تواند صحبت کند. گفتم فلانی هستم از سایت برخیز.

 صدای آن طرف گوشی هم با اطمینان خاطری گفت که سایت برخیز؟ یک گفت و گویی هم قبلا با شما داشتیم کار شد؟!

 من هم که هنوز تصور می کردم طرف مثلا یکی از دوستان نزدیک تاج زاده یا مثلا مسئول دفترش است گفتم بله کارشد.

 اما به ناگاه دیدم خود این آقا شروع کرد به صحبت کردن. در حقیقت خودش را به جای تاج زاده جازد و شروع کرد به مصاحبه کردن.

 من هم به روی خودم نیاوردم و خیلی طبیعی مصاحبه را هر چند کوتاه پیش بردم. همان که در ابتدای این گزارش آمد.

 بعد از اتمام  این مصاحبه شماره تاج زاده را از کسی گرفتم و تماس گرفتم. ماجرا را برایش تعریف کردم. او هم مات و مبهوت شد.

 گفتم شما پیش از این چنین شماره ای داشته اید؟(؟؟091221982) گفت: این شماره وزارت کشور است مال زمانی که در وزارت کشور بودم. مربوط به چند سال پیش می شود. احتمالا دست بچه های وزارت کشور باید باشد.

این روزها به موازات شدت گرفتن فعالیت های انتخاباتی ستادهای کاندیداها، صدا و سیما هم ویژه برنامه های انتخاباتی را تهیه و پخش می کند. یکی از این برنامه ها «ایران 88 » است که هر روز ساعت 19 از شبکه سه سیما و با مجری گری یک دانش آموخته دانشگاه امام صادق که اتفاقا و« کاملا تصادفی!» از نویسندگان و همکاران رجانیوز( سایت حامی احمدی نژاد) هم هست پخش می شود.

 در این برنامه که همیشه آقای مجری از نقدهای سایت های اصلاح طلب نسبت به برنامه کاملا بی طرفانه اش! گله مند است، درباره اخلاق انتخاباتی و صداقت و انصاف کاندیداها و طرفدارانش صحبت می کند.

نگاهی به لیست میهمانان این برنامه میزان بی طرفی آن را آشکار می کند. آقایان حمید رسایی، نماینده حامی احمدی نژاد که به وکیله الدوله بودن خود مباهات می کند، محمد کوثری نماینده حامی دولت وسردار سابق سپاه، مقدم فر مدیر عامل خبرگزاری فارس، ذاکر اصفهانی رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری و میرتاج الدینی عضو اصول گرای هیات رئیسه مجلس.

حال اینکه این لیست که در شب های بعد به آنها اضافه هم خواهد شد، چه قدر با اخلاق انتخاباتی و بی طرفی صداو سیما و عدالت رسانه ای همخوانی دارد؟ قضاوتش با افکار عمومی.

آقای ضرغامی ظاهرا هنوز فرصت نکرده چند لحظه ای با رئیس سابق خود جناب لاریجانی یا آقای ناطق نوری خلوت کند و با همدیگر انتخابات ریاست جمهوری دوره هفتم در خرداد 76  و عملکرد صداو سیما و نتیجه آن را مرور کنند.

23 خرداد که انتخابات تمام شده و نتایج اولیه اعلام می شود بی شک دیدن چهره آقای ضرغامی و سازندگان و مجریان برنامه های انتخاباتی رسانه میلی یا به تعبیر محسن آرمین«کیهان تصویری» دیدن خواهد داشت. زمانی که این سازندگان و مجریان دیگر نیششان تا بنا گوش باز نیست که شعور مخاطب را به سخره بگیرند، بلکه این گوش هایشان است که آویزان است.

به امید آن روز.

دیروز پس از مدت ها به برکت دیدار یک دوست دوره دانشگاهی رفتم به سینما و فیلم بهرام بیضایی رو دیدم.

« وقتی همه خوابیم» در حد وسع و توانایی خود اشاره ای داشته به پشت پرده سینما. به قول همین دوست همراه آنچه در این فیلم به تصویر کشیده شده بود بخش هایی از این پشت پرده ها ست که امکان طرح و نمایش آن وجود دارد والا چه اتفاقاتی که می افتد و همان بهتر که در خفا بماند.

بعد از پشت پرده هایی از ورزش کشور بخصوص فوتبال این روزها گفته و منتشر می شود و البته سیاست که به اقتضای کاری از آن مطلع می شویم، فیلم بیضایی هم در نوع خود جالب بود و قابل تامل.

همین 365 روز پیش بود که نوشتم:« به انتهاي صفحه 29 رسيده است. مرور مي كند آنچه ثبت شده در دفترچه خاطراتش. روزها و سالهايي را به ياد مي آورد كه همراه با خوشي ها و تلخي ها سپري شده و حال مي انديشد در صفحات باقي مانده چه خواهد نوشت. بايد از صفحه 30 شروع كند.»

 و حالا صفحه 30 هم تمام شده است و چرخش روزگار او را به صفحه و منزل 31 رسانده است.