خود سانسوری

روز پنج شنبه گذشته کنگره سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در تهران برگزارشد. از آنجا که من روز جمعه در مسافرت بودم با یک روز تاخیر یادداشتی در خصوص این کنگره که میهمانانی چون عزت الله سحابی و محمد توسلی داشت نوشتم. یاد داشت مذکور روز یک شنبه چاپ شد و روز دوشنبه روزنامه کیهان در ستون" پرسه در مطبوعات "خود به یاد داشت من اشاره کرده بود. امروز که به روزنامه آمدم سردبیر مرا خواند و گفت که کیهان به یادداشتت  اشاره کرده است . سر دبیر خود البته اعتراف کرد که باید خوشحال باشد از بابت

اینکه  یادداشت من بازتاب داشته است اما با این حال ناراحت بود. چرا که گیر دادن کیهان به کسی همانا و عواقب نامعلوم آن همانا. علی رغم آنکه یادداشت مذکور مطلب خاصی علیه کسی نداشت به هر روی از من خواسته شد که بیشتر مراقب باشم. این در حالی است که این روزها به خاطر خط قرمزهای بسیار پررنگ روزنامه به ندرت مطلبی می نویسم . متن یادداشت مذکور را در زیر می خوانید.

چاه عریضه جمکران

جمعه به همراه خانواده والبته درخواست آنها سفر یک روزه ای به قم و سپس جمکران داشتیم.

در این سفر یک روزه چاه عریضه نویسی در جمکران جالب تراز بقیه بود . قبل از برگشت به اتفاق رفتیم به محل این چاه که مردم دعا ها یا خواسته های خود از امام دوازدهم  بر روز کاغذی می نوشتند و درون همان چاه معروفی می اندازند که اتفاقا گفته می شد دولتمردان فعلی نیر در اوایل کار خود میثاق نامه ای را امضا کرده و در.ون آن انداخته اند.

 کاغذ های خاصی هم تهیه شده که در ابتدا و انتهای آن متنی نوشته شده و در وسط آن به مقدار 5-6 سطر جای نوشتن خواسته ها از امام زمان است. قیمت این کاغذ ها هم اگر اشتباه نکنم 25 تومان است. من همین طور که در گوشه ای نشسته بودم و مردم را ورانداز می کردم نگاهم چرخید و به پیر مردی رسید که برگه ای در دست داشت و اتفاقا داشت مرا نگاه می کرد . پیش دستی کردم و گفتم : می خوای نامه بنویسی ؟ گفت بله گفتم سواد داری ؟ گفت نه. بلند شدم و گفتم بده برات بنویسم .کاغذشو به من داد وتشکر کرد. قبل از نوشتن گفتم بابا جان فکر نمی کنی آقا همین طوری هم حرفاتو می شنوه و می فهمه؟ به صورتش نگاه نکردم و عکس العملش رو ندیدم . هیچ چی نگفت. گفتم بگو بابا جان چی بنویسم. این متن نوشته ای است که او گفت و من نوشتم و دو بار هم ازم خواست که براش بخونم" آقا جان اول فرج خودتو می خوام بعد شفای مریضا و بعدش هم ازدواج جونها به خصوص ازدواج پسر بزرگ خودم. چند تا جن منو اذیت می کنند امام زمان خودت کمکم کن. مریضی من رو هم علاج کن.

نامه رو از من گرفت و انداخت توی چاه

به مناسبت روز خبرنگار

عشق کافی نیست

امروز هفدهم مرداد روز خبرنگار است.این روز را به همه همکارانم تبریک می گویم بویژه آنها که چند مدتی است قلم هاشان در حسرت کاغذ مانده و دلهاشان هوای تحریریه کرده است و تشکر می کنم از همه دوستانی که این روز را به من هم تبریک گفته اند.

خبرنگاری و روزنامه نگاری در چند ساله اخیر با همه فراز و نشیبهایش  می رود تا به عنوان یک حرفه جا بیافتد و بیراه نیست که اتفاقا جزو مشاغل سخت هم شمرده می شود.با این حال روزنامه نگاران روزگار خوشی را سپری نمی کنند.شرح این وضعیت مثنوی هفتاد من کاغذی است که ظاهرا به مذاق  آنها که باید به گوش بگیرند خوش نمی آید. در راستای همین نا خوشی ها و سختیهاست که گفته اند عشق بلای جان روزنامه نگاران شده است. در غیر این صورت کدام عقل سلیم استرس هر روزه تیتر و عکس و خبر و گاف و... را به جان می خرید که آخر ماه حقوق بخور و نمیری بگیرد.در این میان اگر الطاف دستگاه قضایی هم همراه شود وچند صباحی بیکار شوی  آنگاه است که این کرم عشق آرامت نمی گذارد.

با این همه عشق شاید مهمترین ابزار کار باشد اما کافی نیست. امروزه خیلی از شاغلان در مطبوعات از این طریق امرار معاش می کنند،گیرم که چنگی به دل نمی زند و دیگرانش تعریف و تمجید بسیار می کنند اما تحملش نه  ولی به هر روی این شغل ماست ، شغلی که دیگر عشق کفاف تحمل سختی هایش را نمی دهد. عشق کافی نیست.

شرق توقیف شد

شرق برای بار سوم توقیف موقت شد. خبر توقیف مطبوعات آنقدر عادی شده است که دیگر به قول حمید مافی دانشجویان هم  فاصله سر در دانشگاه تا دانشکده فنی تهران را به اعتراض نپیمایند. با این خبر به استقبال روز خبر نگار می رویم و قدر دان دستگاه قضایی که به قول احمدی نژاد آزادی مطلق را در کشور تضمین می کنند.

همبستگی با دانشجویان دربند

101 سال پیش در چنین روزی فرمان مشروطیت صادر شد. از 14 مرداد 1286 تا 14 مرداد 1386 مدام تکرار کردیم آزادی را ، محدودیت قدرت را ،عدالت را . من نمی دانم ما آنقدر کوچک بوده ایم یا این خواسته ها آنقدر بزرگ بوده اند که همچنان در جا می زنیم . امروز را دوستان وب نویس با اسم همبستگی با دانشجویان در بند نام گذاری کرده اند.

تفوق دموکراسی ـ تداوم سکولاریسم

پیروزی اسلام گرایان در انتخابات ترکیه با اشتیاق خاصی در ایران دنبال می شود. به اعتقاد من ترکیه می رود تا به الگویی برای کشورهای اسلامی که همچنان در چنبره اختلافات قومی و مذهبی گرفتارند بدل شود. این موضوع سوژه ای است که در چند روز آینده حتما به آن خواهم پرداخت . اما نوشته زیر متن کامل مقاله من درصفحه راهبرد روزنامه شرق (دوشنبه ) است که به صورت ناقص وابتر چاپ شده .  

سفر به گلستان